Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

Η αβάσταχτη ελαφρότητα των ΜΜΕ

Βούτηρο στο ψωμί των εχθρών της ελευθερίας το έγκλημα του Νορβηγού.



Η “εικονική” πολιτική πληροφόριση στην Ελλάδα υπήρξε ανέκαθεν αρκετά μονότονη και μικροπολιτική, και οι βόλτες στα φόρα αποδείκνυαν την αριστεροσύνη που δέρνει αρκετούς κόσμους με τα γνωστά συνθήματα περί “σιωνισμού”, δάχτυλου των ΗΠΑ παντού, λευτεριά στο σύντροφο τάδε και λοιπά σχετικά. Οι εξαιρέσεις υπάρχουν μόνο για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα της πολιτικής κενότητας.

Όσα δεν έμαθα από όλα τα ελληνικά μέσα μαζί, τα έμαθα αρχικά στο YouTube. Kυρίως από χρήστες απλούς πολίτες, καθημερινούς ανθρώπους, Αμερικανούς ως επί το πλείστον αλλά και πολλούς Ευρωπαίους, που προειδοποιούσαν για την αλλαγή της σελίδας μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Μέσα από τις δικές τους φωνές, και ενώ το ένα έφερνε το άλλο με τη συνδρομή του μέγα θείου Google, άρχισα να γνωρίζω και το Ισραήλ καλύτερα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήμουν μάλλον ουδέτερη απέναντι στο Μεσανατολικό, θεωρώντας το γενικά και αόριστα κάτι σαν Γόρδιο Δεσμό που δεν μπορεί να λυθεί όμως ποτέ αφενός για να μας θυμίζει τη σκοτεινή πλευρά της φύσης πατέρας της οποίας είναι ο πόλεμος, αφετέρου επειδή τα συμφέροντα των εμπόρων όπλων και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος είναι πάντα πολύ πιο ισχυρά από τα έθνη και τα κράτη.

Η στροφή του δρόμου ήταν αποκαλυπτική. Αν και είχα γνωρίσει το εύρος της παραπλάνησης που στήνουν τα ΜΜΕ κυρίως από την αλλοίωση της πραγματικότητας μέσα από τα όσα προβάλλουν, στο συγκεκριμένο θέμα όμως είδα την αλήθεια να βρίσκεται κυρίως σε εκείνα που δεν λένε.

Δεν μιλάνε ποτέ για παράδειγμα για το τι είναι το Ισλάμ. Μια θρησκεία αμιγώς ιμπεριαλιστική που φύσει και θέσει έχει ως σκοπό ζωής την επιβολή της έναντι όλων των άλλων πολιτισμών. Η πνευματική κατάκτηση του ουρανού στο Κοράνι, διέρχεται μέσω της κατάκτησης εδαφών. Τελεία και παύλα. Όπου δεν πίπτει Μωάμεθ, πίπτει γιαταγάνι (αυτό που σε ξαπλώνει). Αυτή η απλή πρόταση, δεν είναι προπαγάνδα. Είναι Νόμος.

Πάνω σε αυτό το Νόμο, με το “ιερό” βιβλίο στο ένα χέρι και το καλάζνικοφ στο άλλο, βασίστηκε και βασίζεται και η ίδρυση της Χαμάς, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, οι μειονότητες που γίνονται πλειονότητες στην Αγγλία, οι πολυάριθμες εγκληματικές οργανώσεις που αιματοκυλάνε την Αφρική, οι 300 της Υπατίας.

Το Μεσανατολικό έγινε ξαφνικά πιο απλό στην κατανόησή του: οι μουσουλμάνοι της Γάζας δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ. Οι διαφορές τους δεν είναι στις λεπτομέρειες επί της αρχής, γιατί δεν υπάρχει βάση συμφωνίας. Ως γνήσιοι συνεχιστές της ναζιστικής Γερμανίας, οι τζιχαντιστές δεν αποδέχονται εκ πεποιθήσεως το ισραηλινό κράτος αν και από μία πλευρά θα τους βόλευε όπως λένε να μαζευτούν όλοι οι Εβραίοι εκεί για να μπορούν να τους “σπρώξουν στη θάλασσα πιο εύκολα”.

Τότε κατάλαβα γιατί έχει καλλιεργηθεί συστηματικά από τα ΜΜΕ το μίσος εναντίον του Ισραήλ, πότε υποσυνείδητα, πότε συνειδητά, πάντα όμως μεθοδικά με την τακτική της προπαγάνδας. Γιατί παρά τα όσα διατείνονται οι περισσότεροι “φωστήρες” σχολιαστές της μπλογκόσφαιρας ή τα “μεγάλα πνεύματα” τύπου Βότση (για τους δικούς τους λόγους ο καθένας, είτε γιατί έχουν φάει πολύ καλά από το αραβικό καθεστώς, είτε γιατί είναι απλά ανεγκέφαλοι), τα κανάλια και οι εφημερίδες είναι εναντίον του Ισραήλ. Και ο λόγος; Είναι Έθνος. Κανονικό, δυνατό, πραγματικό. Με γλώσσα, σύνορα, θρησκεία. Έθνος που θέλει να συνυπάρξει ειρηνικά.

Για αυτό και πάντα, μα πάντα στις ειδήσεις θα ακούσεις: “Το Ισραήλ έκανε αυτό, το Ισραήλ έκανε εκείνο, οι κάτοικοι της Γάζας έπαθαν αυτό ή το άλλο.” Και σε παράλληλο χρόνο θα μας ζαλίζουν για το ποιος τσακώθηκε με τον Ραγκούση μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αν ο Καραμανλής αγκάλιασε με το ένα ή με τα δύο χέρια τον Σαμαρά και τι σημαίνει η κάθε περίπτωση ξεχωριστά, τι δήλωσε ο Καρατζαφέρης και τι όπερα έπαιξε το Μέγαρο με χορηγία της Eurobank.
Αποπροσανατολισμός∙ η πρώτη και τελευταία φύση της καθεστωτικής ενημέρωσης.

Ποτέ δεν θα σου πουν δηλαδή τι είναι η Χαμάς, τι πιστεύει, πού δεν πιστεύει, ή τι και ποιον υποστηρίζει στην Κύπρο.

Ή ποια είναι τα σχέδια του ισλαμικού στρατού που θα ξεκινάει από το Πακιστάν και το Ιράν και θα περνάει μέσω από την Τουρκία για να φτάνει στην Αφρική μέχρι τα Βαλκάνια, φουσκώνοντας από περηφάνια τα στήθη του Ερντογάν.

Δεν θα σου πουν τι γίνεται στο Αφγανιστάν ή τη Σομαλία, πόσες γυναίκες υποφέρουν από τη Σαρία και πού, πέφτοντας θύματα κακοποίησης και βιασμού σε σημείο να επιζητούν στην αυτοκτονία τη λύση στο αδιέξοδό τους, πόσα παιδιά υποφέρουν από λιμό και τον εμφύλιο των ισλαμιστών, πόσο αίμα χύνεται σε φυλακές, σπίτια, στο δρόμο, στις εκλογές.

Δεν θα σου πουν ότι “οι φτωχοί μετανάστες” της Νομικής βρέθηκαν με κλεμμένα, ούτε καν θα αναφέρουν πως ο φράχτης του Παπουτσή ακυρώνεται επειδή ενοχλεί την Τουρκία.

Την επόμενη φορά όμως που θα πας να πεις κάτι εσύ, θα αρχίσει το ρεσιτάλ: “Τέτοια πίστευε και ο Νορβηγός και αιματοκύλυσε τόσους αθώους, τα ίδια θες να κάνεις και εσύ, δεν έχεις καμία διαφορά. Ντροπή. Ου. Έξω. Κάτω η ισλαμοφοβία.”

Πλέον και σταδιακά, το Ισλάμ στο σύνολό του θα εξισωθεί με τα άμαχα θύματα του παρανοϊκού Νορβηγού. Η επίθεσή του ήρθε σε μία πολύ βολική στιγμή.

Ωστόσο, στο ίντερνετ, υπάρχουν ακόμα διέξοδοι πλουραλισμού. Οι συνειδητοποιημένοι πολίτες του κόσμου οργανώνονται, μπορούν να έχουν το δικό τους κανάλι απέναντι στο κάθε “cnn”, τη δική τους εφημερίδα απέναντι στους κάθε “times”.


Στα τόσα ενδιαφέροντα ενημερωτικά ταξίδια που με έσωσαν από την αναγκαστική μου απομόνωση από την ελληνική πραγματικότητα, άκουγα, διάβαζα, ανακάλυπτα, γνώρισα γνώμες και επιχειρήματα εκφρασμένα από ξεχωριστές προσωπικότητες, ανθρώπους με ήθος που έχουν το θάρρος της γνώμης τους και το απαραίτητο ιδεολογικό υπόβαθρο να υποστηρίζει σε κάθε σημείο την ορθότητα των θέσεών τους.

Μέσα από στοιχεία και αριθμούς, γεγονότα και δεδομένα, γνώρισα μία πραγματικότητα που η ελληνική “βιτρίνα” αγνοεί συστηματικά παριστάνοντας ότι δεν υπάρχει.

Ο Ρόμπερτ Σπένσερ, είναι ένας από τους πρωτοπόρους του καθημερινού αγώνα κατά του ισλαμοφασισμού, αλλά και ένας από τους πρώτους που δέχτηκε επίθεση ως ηθικός αυτουργός του μακελειού της Νορβηγίας. Όσο τρομακτική ήταν η πράξη του τρελού, εξίσου καταδικαστέα και άδικη είναι και η στοχοποίηση που υπέστη. Στο πρόσωπό του κατακρίνονται και όλοι οι υπόλοιποι ελεύθεροι άνθρωποι που βλέπουν την υπαρκτή απειλή του Ισλάμ να εφαρμόζει με μαθηματική ακρίβεια την εξάπλωσή της. Άνθρωποι που αρρωσταίνουν όταν ένας φανατισμένος φοράει εκρηκτικά και ανατινάσσει αθώους ανθρώπους στο όνομα της ιδεολογίας του. Άνθρωποι που καταδικάζουν φαινόμενα τύπου Όσλο-Ουτάγια.

Είναι ως εκ τούτου, αδιανόητο, άτοπο και άκυρο το επιχείρημα ότι φωνές σαν το jihadwatch.org όπλισαν το χέρι του Νορβηγού. Όπως άκυρη είναι και η σύνδεση του εγκληματία με τους τζιχαντιστές ως το “αντίπαλον δέος”. Ο Μπρέιβικ έκανε ό,τι έκανε επειδή του το είπε το αρρωστημένο του μυαλό. Η αλ-Κάιντα και η Χαμάς είτε στη Νέα Υόρκη, στην έρημο της Αφρικής ή τις σπηλιές του Αφγανιστάν κάνουν ό,τι κάνουν επειδή το λέει η θρησκεία τους. Αν ο χριστιανισμός έλεγε “κατακτήστε όσους δεν πιστεύουν το όνομα του Χριστού”, τότε θα τον κρίναμε ως θρησκευτικό τρομοκράτη. Όμως ο Χριστός είπε στους μαθητές “αν δεν δέχονται το Λόγο μου σε ένα μέρος, τινάξτε τη σκόνη από πάνω σας, και φύγετε”.

Οι τζιχαντιστές του Τσόμσκι, δεν θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Θέλουν να τον αποκτήσουν με κάθε τρόπο προσαρμόζοντάς τον στα δικά τους μέτρα. Φωνές σαν του Σπένσερ επισημαίνουν, με παραδείγματα της καθημερινότητας πόσο οδυνηρή, απάνθρωπη και άρα ενάντι στη Φύση είναι είναι μια τέτοια λογική.

Πράξεις σαν του Νορβηγού την κάνουν ακόμα πιο εφικτή.

Τρίτη 28 Ιουνίου 2011

“Το ιστορικό νόημα του Ελληνικού Γένους”

Η συγκινητική διάλεξη που είχε δώσει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος στην παιδαγωγική Ακαδημία της Κύπρου ενώπιον όλης της πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας της νήσου σις 27 Σεπτεμβρίου 1966.


Πολλές φορές είχα σκεφθεί ότι θά ‘πρεπε να αναζητήσω το νόημα που έχει το «Ελληνικόν». Μέσα μου το αναζητώ ή μάλλον το ζω αδιάκοπα, όπως το ζουν όλοι οι Έλληνες, χωρίς καν να το αναζητούν. Υπάρχει αυτονόητο μέσα μας, όπως υπάρχουν στους καρπούς ενός δένδρου – και στους χυμούς των καρπών – οι ρίζες του. Το σιωπηλό, όμως, τούτο βίωμα πρέπει να παίρνει κάθε τόσο και τη μορφή του Λόγου. Αισθάνομαι την ανάγκη να αναζητήσω και με το Λόγο, σε προφορική επικοινωνία με άλλους, το νόημα που έχει το «Ελληνικόν». Όχι η Ελλάς ως κράτος ή ο Ελληνικός Λαός ως φυσική ομαδική παρουσία, αλλά το «Ελληνικόν», όπως έλεγε ο Ηρόδοτος, το «Γένος» όπως είπαν πολύ αργότερα, ύστερ’ από πολλές δοκιμασίες και βαρύτατες εμπειρίες, οι πρόγονοί μας, εκείνοι που, όταν δεν υπήρχε πια ούτε γωνιά ελεύθερης γης, είχαν την ηθική δύναμη να ιδρύσουν ακριβώς τότε τη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Ενώπιόν σας, Έλληνες της Κύπρου, ενόμισα ότι θά ‘πρεπε να πράξω ό,τι δεν έχω πράξει ως τώρα. Θα επιχειρήσω να προσεγγίσω με το Λόγο το μέγα νόημα που ζει μέσα σας, εκείνο που τουλάχιστον τρεις χιλιάδες χρόνια δεν νικήθηκε από κανένα θάνατο, από κανένα κατακλυσμό, από κανένα νόμο και καμμιάν οργή της ιστορίας.

Πανάρχαιοι είναι και άλλοι λαοί στον κόσμο. Όλοι, βέβαια, έχουν πανάρχαιες ρίζες. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην κατάγεται από τον Αδάμ. Αλλά πόσοι είναι σήμερα οι λαοί που η μνήμη τους βυθίζεται σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια; Δεν είναι πολλοί, αλλά υπάρχουν. Είναι οι Κινέζοι και οι Ινδοί. Είναι και ο Ισραήλ.

1974: Ο Νόμος της Ανταπόδοσης



Οι χουντικοί, οι καραμανλικοί, οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι και δύο βετεράνοι που αφηγούνται.


Ιωαννίδης:”Θανόπουλε, εσύ που μιλάς καλύτερα αγγλικά, πάρε μου τον Νίξον τηλέφωνο”.
“Κύριε πρόεδρε, Ιωαννίδης εδώ. Θα ανατρέψω τον Μακάριο, θα κηρύξω την Ένωση με την Ελλάδα όπως έχει αποφασίσει ο λαός της Κύπρου εδώ και 15 χρόνια, επόμενος πρόεδρος θα είναι ο Κληρίδης ο οποίος θα κάνει αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ, εγγυώμαι για την ηρεμία, την τάξη και κυρίως για τη ζωή και την περιουσία των Τουρκοκυπρίων, εγγυηθείτε μου οτι θα συγκρατήσετε την Τουρκία”.
Νίξον:”Κύριε ταξίαρχε έχετε τον λόγο της τιμής του αμερικανού προέδρου οτι η Τουρκία δεν θα κάνει καμμιά κίνηση εις βάρος σας. Δεν έχει λόγο άλλωστε αφού ξέρω τις θέσεις των αξιωματικών επί του απορριφθέντος σχεδίου ‘Ατσεσον το οποίο απέρριψαν οι αριστεροί εξτρεμιστές του Ανδρέα το 1964. Προχωρήστε!”.

Κατόπιν αυτών (10 Ιουλίου 1974):
Ιωαννίδης: “Απαντες οι αρχηγοί επιτελείων και οι σωματάρχες στο γραφείο μου σε 10 λεπτά. Αν κάνει ινσουλίνη αυτή τη στιγμή ο Μπονάνος να έρθει με τη σύριγγα στη φλέβα γαμώ το στανιό μου!
Γρηγόρη (Μπονάνε), φέρε πίσω τον Ντενίση από την Κύπρο γιατί θα μας κάνει ζημιά.
Πετράν (Αραπάκη), Γαλατσάνε, Παπανικόλα ετοιμαστείτε. Γιάννη (Ντάβο) σε θέλω δυνατό κει πάνω μη γίνει καμμιά πλάκα απ’ τον Έβρο, Κομπόκη συνεννοήσου με τον Παπαγιάννη για το μπαγλάρωμα του παπά, Γιάννακα να έχεις έτοιμα τα ΛΟΚ, οι διαταγές στους υφισταμένους σας που εμπιστεύεστε απολύτως να φύγουν εγκαίρως και τα ξαναλέμε αύριο πάλι…”


Άλλο ένα ακόμη σπουδαίας υποκριτικής νούμερο παρακολουθήσαμε τις προάλλες στη Βουλή με τον Πάγκαλο να λέει πως η Δημοκρατία ήρθε ουσιαστικά το 1981 και τη ΝΔ να αποχωρεί έξαλλη από τα έδρανα για να επιστρέψει μετά από 10 λεπτά, ζητώντάς του να ανακαλέσει. Για της οργής το αληθές σε έντονο ύφος ο Σαμαράς δήλωσε μάλιστα, πως “το 1974 δεν γεννήθηκε μια δημοκρατία, αλλά γεννήθηκε η δημοκρατία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που εδραίωσε σ’ αυτό τον τόπο την πρόοδο και την ανάπτυξη”.

Καλά, το ότι πήξαμε στην ανάπτυξη το είδαμε. Όχι άλλο δηλαδή.

Ο δε στερημένος από κάθε ιερό και όσιο Καρατζαφέρης, που στέλνει το κόμμα του και σε εκδηλώσεις για τον Γρίβα, ζήτησε με το χαρακτηριστικό ύφος που τον διακρίνει και που νομίζει πως του δίνει άλλοθι να καπηλεύεται τόσο πρόστυχα αξίες και ιδανικά, να στηθεί άγαλμα του Καραμανλή στο προαύλιο της Βουλής, ενώ λίγους μήνες πριν δεν είχε πάει στα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα στη Θεσσαλονίκη, δηλώνοντας πως ήταν στην Κύπρο που κείται μακράν και δεν προλαβαίνει να επιστρέψει εγκαίρως! Είχε στείλει βεβαίως βουλευτή του.

Το βασικό ερώτημα πάντως, δεν είναι πότε γεννήθηκε η συγκεκριμένη Δημοκρατία. Το ερώτημα είναι πώς.

Ποιος ήταν ο ρόλος των Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνου και Στρατού Γαλατσάνου, όταν ο Ιωαννίδης έδινε εντολές για πόλεμο με την Τουρκία. Γιατί μαζί με τους Αραπάκη και Παπανικολάου έλεγαν ψέματα, διαδίδοντας φήμες πως επίκειται απόβαση από τη Βουλγαρία “και δεν θα αντέξουμε” ή πως οι Τούρκοι θα κάνουν απλώς μια άσκηση ενώ βοούσε ο τόπος και η διεθνής κοινότητα πως ετοιμάζονταν να καταλάβουν το νησί από τα μέσα της δεκαετίας του ’60.

Εκτελώντας ποιων τις εντολές ενήργησαν;

Και ποιος ήταν ο πραγματικός συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;

Υπάρχει περίπτωση ο Καραμανλής να ήρθε στην εξουσία ακριβώς επειδή οι τέσσερις δεν ακολούθησαν τις εντολές Ιωαννίδη-Ανδρουτσόπουλου; Οι τέσσερίς τους πάντως συμμετείχαν στη σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς υπό την προεδρία του Γκιζίκη στις 22 Ιουλίου 1974, όπου παρέδωσαν την εξουσία στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Οι τέσσερις Αρχηγοί παρέμειναν στις θέσεις τους επί Κυβέρνησεως Εθνικής Ενότητας. Το 40% της Κύπρου δόθηκε στους Τούρκους επί δικής τους θητείας, αποστρατεύθηκαν δε μετά την ολοκλήρωση του Αττίλα 2 με βαθμό επί τιμή, απολαμβάνοντας την σύνταξη και όλα τα υπόλοιπα προνόμια των συνταξιούχων στρατιωτικών.

Πώς γίνεται για παράδειγμα, ο Ιωαννίδης, που ήταν υπέρ της Ένωσης να σαπίζει στη φυλακή και οι υπόλοιποι να τη σκαπουλάρουν τόσο άνετα, λαμβάνοντας μάλιστα τιμές σαν να μην έχει συμβεί τίποτα; Για τον Παπαδόπουλο, μπορείς να ακούσεις και κάποια θετικά σχόλια (πχ “α ρε Παπαδόπουλος που μας χρειάζεται, που άφησε μηδενικό χρέος και έφτιαξε δρόμους”, ασχέτως αν ήθελε από νωρίς μια συνομοσπονδία Τουρκίας-Κύπρου…). Τον Ιωαννίδη όμως τον έθαψαν ζωντανό. Βασάνιζε, λένε, από ευχαρίστηση. Οι εγκληματίες του Μελιγαλά όμως και ο καπετάν-Γιώτης, αυτοί που θα έδιναν τη Μακεδονία και αυτοί που έδωσαν την Κύπρο, που προφανώς βασάνιζαν από μίσος, γιατί νομιμοποιήθηκαν ως κόμμα; Στην Κύπρο δε, έγιναν και κυβέρνηση..! Και στην Ελλάδα, όλα είναι Αριστερά. Η Παιδεία, η αντίληψη, η νοοτροπία, η δημοσιογραφία, η κουλτούρα ολόκληρη.

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

Η ζωή στα κατεχόμενα


Παράδεισος σεξουαλικού τουρισμού τα κατεχόμενα

Νόμιμο και φθηνό σεξ για όλες τις ηλικίες. Μέχρι και κουρεία εμπορεύονται στην πώληση γυναικών.

Σε άνθηση βρίσκεται ο σεξουαλικός τουρισμός στα κατεχόμενα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας σε σχέση με τη ζήτηση που υπάρχει στην Κύπρο στον τομέα της εμπορίας γυναικών, με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση.

Μιλώντας σε δημοσιογραφική διάσκεψη στο Σπίτι της ΕΕ στη Λευκωσία, η Διευθύντρια του Κέντρου Μελετών, Μεταναστευτικής Ταυτότητας και Δικαιωμάτων, Μίνε Γιουσέλ, ανέφερε πως η έρευνα που έγινε ανάμεσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα έδειξε μεταξύ άλλων πως ο σεξουαλικός τουρισμός -κυρίως από Τούρκους επιχειρηματίες και άλλους πλούσιους- προς τα κατεχόμενα αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο της ζήτησης για τη σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών.

«Υπάρχουν συγκεκριμένες ιστοσελίδες που είναι σχεδιασμένες για να παρέχουν υπηρεσίες σε Τούρκους, κυρίως από την Κωνσταντινούπολη, προσφέροντάς τους υπηρεσίες μεταφοράς από το αεροδρόμιο προς το νυκτερινό κέντρο όπου περνούν τη νύκτα τους. Μετά, τους μεταφέρουν πίσω στο αεροδρόμιο χωρίς να χρειάζεται να μείνουν σε ξενοδοχεία ή οπουδήποτε αλλού», ανέφερε η κ. Γιουσέλ, προσθέτοντας πως άλλοι επικοινωνούν απευθείας με υπηρεσίες ταξί και με τα νυκτερινά κέντρα για να διευθετήσουν την κάθοδό τους στο νησί και το πώς θα εξυπηρετηθούν.

Όπως είπε, αυτό τους στοιχίζει πολύ πιο φθηνά από ό,τι θα πλήρωναν για τις σεξουαλικές υπηρεσίες μιας γυναίκας στην Τουρκία και το ποσό που καταβάλλουν περιλαμβάνει το αεροπορικό τους εισιτήριο, τα μεταφορικά, τα ποτά τους, το σόου που θα δουν στο νυκτερινό κέντρο καθώς και τις σεξουαλικές υπηρεσίες.

To νησί των καζίνων 
«Δεν είναι τόσο η ανάγκη τού να πάνε στα νυκτερινά κέντρα αλλά η εικόνα που υπάρχει, ιδιαίτερα στην Τουρκία, ότι εδώ (τα κατεχόμενα) είναι το νησί της διασκέδασης και των καζίνων, δηλαδή ότι μπορούν να έρχονται εδώ ως γκρουπς για να διασκεδάζουν, να κάνουν ό,τι θέλουν και μετά να φεύγουν», είπε η κ. Γιουσέλ.
«Λένε ότι ο κύριος λόγος είναι η τιμή, αλλά και το γεγονός ότι δεν γίνονται οποιεσδήποτε επιδρομές από την ‘αστυνομία’, αφού αυτό γίνεται σχεδόν νόμιμα. Έτσι δεν διατρέχουν κίνδυνο να συλληφθούν από την ‘αστυνομία’», πρόσθεσε, σημειώνοντας οι άνδρες θεωρούν τις υπηρεσίες που προσφέρονται ποιοτικές.

Εμπορία στην Πράσινη Γραμμή
Σε ό,τι αφορά τους εμπόρους των γυναικών αυτών, η κ. Γιουσέλ είπε πως γι’ αυτούς, αυτό που έχει σημασία, είναι μόνο τα χρήματα, σημειώνοντας πως υπάρχει συνεργασία μεταξύ των εμπόρων και στις δύο πλευρές του νησιού και πως ένα από τα ευρήματα της έρευνας είναι πως διεξάγεται εμπορία γυναικών μεταξύ της γραμμής κατάπαυσης του πυρός.

Σε ό,τι αφορά την τ/κ νεολαία, είπε πως δεν είναι η ανάγκη για σεξουαλικές υπηρεσίες ο κύριος λόγος που οι νέοι αγοράζουν τέτοιες υπηρεσίες από νυκτερινά κέντρα, αλλά αυτό γίνεται στο πλαίσιο της διασκέδασης με τους φίλους τους, της πίεσης που δέχονται από άτομα της ηλικίας τους, λόγω των προβλημάτων στο γάμο και στις σχέσεις τους, του γεγονότος ότι αυτό πλέον γίνεται μια συνήθεια καθώς και του ότι πιθανόν οι νέοι να μην έχουν άλλες επιλογές διασκέδασης τα σαββατοκύριακα. Η κ. Γιουσέλ είπε, εξάλλου, πως με βάση την έρευνα που έγινε, σε αυτά τα μέρη συχνάζουν επίσης Τ/κ άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας καθώς και αλλοδαποί.

Οι Τούρκοι φοιτητές
Μια άλλη κατηγορία ανδρών που αναζητούν τέτοιου είδους υπηρεσίες είναι οι φοιτητές, κυρίως από την Τουρκία, που σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας νομίζουν πως η πορνεία είναι νόμιμη στα κατεχόμενα, γιατί υπάρχει αφθονία νυκτερινών κέντρων ”που λειτουργούν νόμιμα”.

Όπως είπε, σε ερώτηση πώς θα τους επηρέαζε το να γνωρίζουν ότι οι γυναίκες που εργάζονται στα νυκτερινά κέντρα είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, κάποιοι ανέφεραν πως δεν νομίζουν ότι γίνεται εμπορία γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση ή ότι, και εάν γίνεται, αφού πληρώνουν για τις υπηρεσίες αυτές, θέλουν να πάρουν αυτό για το οποίο πληρώνουν και άρα αυτό το θέμα δεν επηρεάζει την απόφασή τους να αναζητήσουν σεξουαλικές υπηρεσίες.

Η κ. Γιουσέλ τόνισε, μεταξύ άλλων, την ανάγκη να υπάρξει μια «νομοθεσία» στα κατεχόμενα κατά της εμπορίας γυναικών και να γνωρίζουν οι «αστυνομικές αρχές» το πώς να αναγνωρίζουν τα θύματα και να αντιμετωπίζουν τις ανάγκες τους.

Άφωνους όμως μας αφήνουν αποτελέσματα έρευνας στις ελεύθερες περιοχές που παρουσιάστηκαν από την Συντονίστρια Πολιτικής του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μελετών Κοινωνικού φύλου Τζόζι Χριστοδούλου.

Ακόμα και σε κουρεία!
Όπως είπε η κ. Χριστοδούλου, με βάση την έρευνα του Ινστιτούτου για τη ζήτηση που υπάρχει στην Κύπρο για σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών που είναι θύματα εμπορίας, κατά την οποία λήφθηκαν συνεντεύξεις από 20 άντρες, οι σεξουαλικές υπηρεσίες αγοράζονται κυρίως σε καμπαρέ, μπαρ, ινστιτούτα μασάζ, στους δρόμους, σε κουρεία και σε καφενεία. Άλλοι πιθανοί χώροι αγοράς τέτοιων υπηρεσιών είναι τα πανεπιστήμια (!!!), ιστοσελίδες όπου προσφέρονται υπηρεσίες συνοδών, τα διαμερίσματα και γνωστά νυκτερινά κέντρα.

Όπως είπε, ανεξαρτήτως του χώρου, οι διαδικασίες που ακολουθούνται είναι λίγο-πολύ οι ίδιες, υπάρχει πάντα ένας μεσάζοντας, ένας ιδιοκτήτης του χώρου ή ένας σωματέμπορος, που παίρνουν τα λεφτά και δίνουν πιθανόν ένα μικρό ποσοστό στις γυναίκες.
Η κ. Χριστοδούλου παρέθεσε, εξάλλου, δηλώσεις των ερωτηθέντων που δείχνουν ότι η αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών θεωρείται ως μια φυσιολογική συμπεριφορά, αφού οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα και εμπορεύματα.

Με βάση έρευνες καθώς και στατιστικά στοιχεία από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, η εμπορία ατόμων για σεξουαλική εκμετάλλευση επηρεάζει σε ένα ποσοστό 80% γυναίκες και κορίτσια, όπως είπε η κ. Χριστοδούλου.

Στριπ τιζ και σόου
Μεταξύ άλλων, το Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου εισηγείται όπως σταματήσει η δίωξη των γυναικών που βρίσκονται στην πορνεία και να εφαρμοστούν προγράμματα για την έξοδό τους από αυτήν και να τους δοθεί πρόσβαση σε ίσες ευκαιρίες μέσω προγραμμάτων εκπαίδευσης, μαθησιακών προγραμμάτων, ψυχολογικής στήριξης, παροχής στέγασης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Ακόμη εισηγείται να υπάρξει αναζήτηση μέτρων ποινικοποίησης της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών και τροποποίηση των νόμων κατά της εμπορίας, προκειμένου σε αυτούς να καλύπτεται μια ευρύτερη έννοια του όρου «σεξουαλική εκμετάλλευση», ώστε σε αυτήν να περιλαμβάνονται το στριπ τιζ, και τα ζωντανά σόου σεξουαλικού περιεχομένου.



Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

Τα σκυλιά, πιστοί φίλοι και συμπολεμιστές

Της ELISABETH BUMILLER

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ – Το προηγούμενο φθινόπωρο, ενώ μια ομάδα Αμερικανών πεζοναυτών έκανε πεζή περίπολο στη Μάρτζα του Αφγανιστάν, προπύργιο των Ταλιμπάν, πυροβόλησε και σκότωσε μια θανάσιμη απειλή: ένα σκύλο της περιοχής, που επιτέθηκε στο λαμπραντόρ ριτρίβερ της. 
Αν τραυματιζόταν το λαμπραντόρ, οι πεζοναύτες θα έχαναν το καλύτερο όπλο τους για ανίχνευση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών. Μια επίθεση στο λαμπραντόρ ήταν συνώνυμη με μια επίθεση σε έναν συμπολεμιστή. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο λοχαγός Μάνιουελ Ζιπέντα, διοικητής του Λόγου F του Δεύτερου Τάγματος του Έκτου Συντάγματος Πεζοναυτών: «Θεωρούμε το σκύλο έναν από εμάς».


Ο σκύλος που συμμετείχε στην έφοδο που πραγματοποίησε ο μάδα ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ Navy SEALs στο κρησφύγετο του Οσάμα στις 2 Μαΐου, έχει ξυπνήσει το ενδιαφέρον πολλών για τα σκυλιά του στρατού, τα οποία χρησιμοποιούνται από τις ΗΠΑ τουλάχιστον από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ επιστρατεύονται όλο και συχνότερα στο Αφγανιστάν.

Ως το τέλος του χρόνου, αναμένεται στη χώρα να υπάρχουν περίπου 650 σκυλιά εκπαιδευμένα στον εντοπισμό εκρηκτικών. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 2.700 σκυλιά σε ενεργό υπηρεσία στον αμερικανικό στρατό, ενώ πριν από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, δεν ξεπερνούσαν τα 1.800.


Τα σκυλιά του στρατού χρησιμοποιούνται για προστασία, καταδίωξη, εντοπισμό, έρευνα και διάσωση, εντούτοις επιστρατεύονται όλο και συχνότερα και για τον εντοπισμό αυτοσχέσιων εκρηκτικών μηχανισμών, στους οποίους οφείλεται η συντριπτική πλειονότητα των αμερικανικών απωλειών στο Αφγανιστάν. Μ¨εχρι στιγμής, κανενός είδους τεχνολογικό μέσο δεν υπήρξε εξίσου αποτελεσματικό.

Σε γενικές γραμμές, οι ράτσες που προτιμώνται στο στρατό είναι ο γερμανικός ποιμενικός και ένα είδος βελγικού ποιμενικού, τα μαλινουά, αλλά οι πεζοναύτες στο Αφγανιστάν βασίζονται στα καθαρόαιμα λαμπραντόρ ριτρίβερ, γιατί έχουν ισχυρή όσφρηση και δεν είναι επιθετικά. Τώρα, τα σκυλιά συνοδεύουν πολλές πεζές περιπόλους πεζοναυτών στην Επαρχία Χελμάντ στο νότιο Αφγανιστάν, προπορευόμενα χωρίς λουρί 90 ή περισσότερα μέτρα ως εντοπιστές εκρηκτικών μηχανισμών. Οι υπηρεσίες που προσφέρουν αυτά τα σκυλιά, η εκπαίδευση του καθενός εκ των οποίων ανέρχεται στο ουδόλως ευκαταφρόνητο ποσό των 40.00 δολαρίων, είναι αναμφίβολα ζωτικής σημασίας, ωστόσο κάποιες φορές, ακόμη και αυτοί οι σκληρά εκπαιδευμένοι τετράποδοι πολεμιστές δεν παύουν να είναι σκυλιά.

Την προηγούμενη άνοιξη, κατά τη διάρκεια μιας περιπόλου στη Χελμάντ, ένα λαμπραντόρ, ο Τάνγκο, καθοδηγούσε μια μικρή ομάδα πεζοναυτών καθώς εισερχόταν σε ένα χωριό και ξαφνικά άρχισε να περπατά αργά και να κουνά την ουρά του, σημάδι ότι είχε εντοπίσει εκρηκτικά εκεί κοντά. Η περίπολος πάγωσε. Τελικά, δεν βρέθηκε καμία απολύτως βόμβα. Κατά την επιστροφή, ο σκύλος, αποκαμωμένος από τους 39 βαθμούς Κελσίου, πήδηξε μέσα σε μια αρδευτική τάφρο για να δροσιστεί, μετά όμως δεν μπορούσε να σκαρφαλώσει στην απότομη όχθη για να βγει έξω. Ένας από τους πεζοναύτες, βρίζοντας, τελικά πήδηξε μίεσα στην τάφρο και τον έβγαλε στη στεριά.


Λίγες ιστορίες πεζοναυτών και των λαμπραντόρ τους στο πεδίο της μάχης είναι τόσο συγκινητικές όσο αυτή του στρατιώτη Κόλτον Ρασκ, 20χρονου χειριστή πολυβόλου και εκπαιδευτή σκύλων, ο ποίος σκοτώθηκε το Δεκέμβριο από πυρά ελεύθερων σκοπευτών στη Χελμάντ. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του, ο Ράσκ έστελνε στους γονείς του φωτογραφίες του αγαπημένου του σκύλου-ανιχνευτή, Έλι, και τους έγραφε τα νέα του. Οι άλλοι πεζοναύτες τούς είπαν ότι όταν ο γιος τους δέχθηκε πυρά, ο Έλι ανέβηκε πάνω του για να τον προστατεύσει.

Ο 3χρονος Έλι, το όνομα του οποίου ήταν το πρώτο στον κατάλογο των επιζώντων που αναφέρθηκαν στην νεκρολογία του Ρασκ, υιοθετήθηκε το Φεβρουάριο από τους γονείς του άτυχου στρατιώτη, Ντάρελ και Κάθι Ρασκ. «Είναι μεγάλη παρηγοριά για μας», δήλωσε η Κάθι Ρασκ από το σπίτι της, στο Όραντζ Γκρόουβ του Τέξας. Όταν οι Ρασκ πήγαν τον Έλι στο σπίτι τους για πρώτη φορά, «το πρώτο δωμάτιο στο οποίο πήγε ήταν η κρεβατοκάμαρα του Κόλτον», είπε η κ.Ρασκ. «Μύρισε το χώρο και πήδηξε στο κρεβάτι του».

Σύμφωνα με αξιωματούχος των πεζοναυτών, από το 2007 που οι πεζοναύτες ξεκίνησαν το πρόγραμμα εκπαίδευσης σκύλων μέχρι σήμερα, στο πεδίο της μάχης έχουν πέσει 20 από τα συνολικά 350 λαμπραντόρ ριτρίβερ, τα περισσότερα εξαιτίας εκρήξεων αυτοσχέδιων μηχανισμών. Στο πλαίσιο της δράσης της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων, στην οποία υπαγόταν και ο σκύλος που συμμετείχε στην αποστολή εντοπισμού του Μπιν Λάντεν, σκοτώθηκαν 34 σκύλοι εν ώρα καθήκοντος από το 2006 έως το 2009, σύμφωνα με τον ταγματάρχη Γουές Τάισερ. Τα σκυλιά, που κάποιες φορές αποστέλλονται έως και σε τέσσερις αποστολές, αποστρατεύονται στην ηλικία 8 ή 9 ετών.

Στα μέσα Μαϊου, η Ρεμπέκα Φράνκελ, βοηθός αρχισυντάκτη του ForeignPolicy.com., ανήρτησε μια φωτογραφική συλλογή με τίτλο «Οι Σκύλοι του Πολέμου», στην οποία απεικονίζονται σκύλοι που πηδούν από ελικόπτερα, κάνουν ελεύθεηρ πτώση και ξεκουράζονται μαζί με πεζοναύτες. Αυτή η σελίδα σημείωσε ρεκόρ επισκεψιμότητας, καθώς, μέχρι στιγμής, την έχουν επισκεφθεί 6,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Η Φράνκελ δήλωσε σχετικά: «Πιτσεύω ότι αυτά τα σκυλιά ξυπνούν πολύ έντονα και τρυφερά συναισθήματα στους ανθρώπους. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συνεισφορά τους είναι καταλυτική. Ο ρόλος τους είναι πολύ σοβαρός».



THE NEW YORK TIMES / ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 22 Μαΐου 2011